اهمیت شهرستان

 

شهرستان پردیس در حال حاضر بزرگترین کارگاه عمرانی کشور است که طرح های مسکن مهر، مسکن ملی و اقدام جهادی تولید و عرضه مسکن با وسعت زیادی در این شهرستان اجرا شده است به طوری که نزدیک به 84172 واحد مسکن مهر و11990   واحد مسکن ملی در آن احداث شده یا در حال برنامه ریزی برای اجرا است.

 

 

این شهرستان با دارا بودن  7 لکه صنعتی که در نقاط مختلف استقرار یافته اند دارای بیش از 8 هزار واحد صنفی و صنعتی و بیش از 100 هزار نفر شاغل است که از نظر فراوانی فعالیت رسته های شغلی به ترتیب در حوزه صنایع چوبی و مبلمان با بیش از 3 هزار واحد، پلاستیک و پلیمر با بیش از 1500 واحد، و ماشین ساز و فلز تراش با بیش از 350 واحد فعال بیشترین سهم از واحد های فعال شهرستان را تشکیل می دهند و مدیریت شهرستان قصد دارد این منطقه را به قطب مبلمان شرق استان و چه بسا استان تهران تبدیل کند.

طرح ساماندهی این لکه صنعتی در قالب  شهرک غیر دولتی صنعتی و صنفی شمال شرق تهران که پس از پیگیری های بسیار در هیات محترم وزیران تصویب و مراحل پیاده سازی آن توسط ادارت و سازمانهای مرتبط در حال پیگیری است می تواند زمینه ساز بروز اتفاقات مثبتی برای رونق کسب و کار و افزایش اشتغال در این شهرستان باشد.

 

 

 

پارک فناوری پردیس

ناحیه نوآوری پرديس به‌عنوان مهم‌ترين و بزرگترين ناحیه نوآوری كشور، تجاري‌سازي دستاوردهاي فناوران و ايجاد بستر مناسب براي رشد فناوري و توسعه بازار شركت‌هاي دانش‌بنيان را هدف خود قرار داده است. ناحیه نوآوری پرديس توانسته است نقش موثری در پیشرفت علم و فناوری در شهر پردیس و استان تهران داشته باشد به طوری که این ناحیه شاخص‌ترین مرکز توسعه استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان و تجاری‌سازی فناوری و نوآوری‌ها در کشور به حساب می‌آید. پارك فناوری پردیس بر پایه این چشم‌انداز راهبردی تأسیس شده است كه در آینده‌ای نزدیك بتواند به عنوان یك «کانون توسعه تكنولوژی پیشرفته» جلوه‌های درخشانی از مشاركت در فرایند خیزش و جهش صنعتی ایران اسلامی را به نمایش بگذارد.

ناحیه نوآوری پردیس با محوریت پارک فناوری پردیس با مسوولیت نهاد ریاست جمهوری و با رويكرد فرابخشي و با کارکردهای زیر در سال 1380 تشکیل شد:

  1. ایجاد محیطی مناسبِ کسب‌وکار برای فعالیت و حضور حرفه‌ای شرکت‌های دانشی و نوآور در جهت حفظ نخبگان و جذب متخصصین ایرانی غیرمقیم و فناوران خارجی؛
  2. برآورده نمودن نیازهای پیچیده فناوری کشور و منشأ شکل‌گیری چشمه‌های فناوری و تسهیل فرآیند جذب، ارتقاء و انتشار آن؛
  3. به حرکت درآوردن و مدیریت جریان دانش و فناوری در میان دانشگاه‌ها، موسسه‌های تحقیق و توسعه، شرکت‌های خصوصی و نهایتاً «صنعت» و «بازار»؛
  4. جریان‌ساز و شکل‌دهنده زیست‌بوم فناوری و بهبود دهنده قوانین و مقررات کسب‌وکار در این حوزه؛
  5. شکل‌گیری فعالیت‌های حرفه‌ای در زمینه بازار سنجی، ایده پردازی، پژوهش علمی، طراحی مهندسی، نمونه‌سازی، طراحی صنعتی، استانداردسازی، تدوین دانش فنی، ثبت مالکیت فکری، فروش و عملیات مستشاری برای تحقق محصولات فناورانه در عرصه تولید صنعتی، سرمایه‌گذاری ریسک‌پذیر (جسورانه) و سایر خدمات تخصصی.

مطالعات مکان یابی برای احداث پارک فناوری بر روی سه منطقه پیشنهادی انجام شد و با توجه به ویژگی‌های اقلیمی و جغرافیایی نهایتا فاز 6 شهر جدید پردیس در 20 کیلومتری شرق تهران انتخاب شد و در سال 1380 تملک اراضی پردیس نوآوری (فاز 1) انجام و کلنگ احداث پارك به زمین زده شد و پذیرش واحدهای فناور در پارک از همان سال آغاز شد. بر اساس طرح جامع شهر پردیس، حدود 800 هکتار از اراضی شهر کاربری تحقیقاتی و آموزشی داشته و این شهر به‌عنوان اولین شهر تخصصی جمهوری اسلامی ایران با ماموریت علمی، فرهنگی و فناوری یک شهر علمی و آموزشی توسعه یافته است. از اهداف ماموریت‌گرا نمودن این شهر می‌توان به ایجاد زیرساخت لازم برای رسیدن به اهداف و اسناد بالادستی همچون رتبه اول علمی در منطقه و تامین بسته کاملی برای جذب و اشتغال نخبگان و متخصصان کشور اشاره نمود.

در سال 1392 عملیات اجرایی آماده سازی پردیس دانش (فاز 2) به وسعت 18 هكتار آغاز شد. همچنین در این سال پارک اقدام به تاسیس شبكه تبادل فناوري كشورهاي عضو گروه D8 (D8 TTEN) و  بنیان‌گذاری جایزه مصطفی (ص) نمود.

در سال 1392 موافقت اصولی تاسیس پارک فناوری سلامت به عنوان یکی از مراکز مستقر در پارک فناوری پردیس و اولین پارک فناوری سلامت کشور توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز صادر گردید.

 در سال 1393 تمليك و تثبيت اراضي پرديس كارآفريني (فاز 3) به وسعت 31 هکتار انجام شد و در سال 1392 نمايشگاه بين‌المللي فناوري و نوآوريINOTEX  نیز توسط پارک طراحی و راه‌اندازی و تاکنون به صورت سالانه برگزار شد. در سال 1399 نیز قرارداد الحاق 20 هکتار جدید (فاز 4) به پارک در مجاورت پردیس کارآفرینی منعقد گردید. در سال 1399 نیز تفاهم‌نامه‌ی «تقویت زیست‌بوم فناوری و نوآوری استان تهران» با مرکزیت شرق استان و استفاده از حداکثر ظرفیت‌ها و امکانات و تسهیلات طرفین برای گسترش سخت‌افزاری و نرم‌افزاری ناحیه نوآوری پردیس مابین معاونت علمی و فناوری رییس جمهور و استانداری تهران منعقد گردید. همچنین در سال 1399پارک فناوری اقتصاد دیجیتال نیز در زمینی به مساحت 30 هکتار به مجموعه پارک فناوری پردیس ملحق گردید.

 

 

وجود اماکن و ابنیه های تاریخی و گردشگری نیز یکی دیگر از فاکتور های اهمیت شهرستان است که پل تاریخی شاه عباسی در سعید آباد، حمام و دژ تاریخی و بنای بارگاه امام زاده قاسم(ع) روستای گلخندان، امام زاده سطان مطهر(ع) ده بومهن و محوطه تاریخی اصلان تپه، محوطه تاریخی میان ده،  آبشار و غارهای کمرد، امامزاده طیب بن طاهر (ع)،  قلعه دختر جاجرود، کاخ سنگی،  قلعه جاروی خجیر و محوطه باستانی تحت یارامین از جمله این اماکن است.

 

 

 

جاذبه های سرمایه گذاری در حوزه های گردشگری و بومگردی و اماکن تفریحی، ورزشی و رفاهی با توجه به احداث واحدهای مسکونی و جمعیت کنونی و افق آتی آن و نزدیکی به شهر تهران و وجود مسیر های دسترسی مناسب بسیار بالا بوده و در حال حاضر چندین طرح بزرگ مرتبط با این حوزه ها در نقاط مختلف شهرستان در حال احداث یا انجام امور اداری است اما قرار گیری بیش از 85 درصد از پهنه شهرستان در مناطق حفاظت شده محیط زیست اجرای سرمایه گذاری جدید را در حوزه صنعتی به جز شرکت های دانش بنیان و مواد غذایی با ممنوعیت روبرو کرده است و واحدهای صنعتی و تولیدی مستقر در این مناطق تنها می توانند افزایش ظرفیت تا دو  برابر ظرفیت فعلی را به مرحله اجرا درآورند.

 

 

واقعیت های موجود گرایش به مهاجرت و اسکان در شهر پردیس بویژه در سال های اخیر و بعد از سرشماری ۱۳۷۵ را نمایان می کند. همزمان با ایجاد محدودیت در تراکم ساخت و ساز در شهر تهران که از آغاز سال ۱۳۸۱ شروع شد؛ استقبال سکونت در شهر جدید پردیس تا حدودی افزایش یافته است. اقدامات رسمی در جهت ایجاد شهرداری پردیس نیز بر افزایش جاذبه و گرایش های مذکور افزوده است که آثار آن در گرانی قیمت زمین و مسکن در شهر جدید پردیس انعکاس یافته است. در سرشماری عمومی نفوس مسکن سال ۱۳۷۵ در محدوده شهر پردیس خانوار و جمعیتی گزارش نشده ولی مطالعات کالبدی و آمار ثبت شده دفتر واگذاری زمین و مجوز ساخت سازمان عمران تا تابستان ۱۳۸۴ نشان می دهد که در محدوده های مختلف و محلات شهر جدید پردیس حدود 13،400 خانوار شامل 52،000 نفر سکونت دارند. این در حالیست که در فرودین ۱۳۸۲ جمعیت ساکن در پردیس 15،400 نفر بوده است. به عبارت دیگر ظرف مدت یکسال و نیم فاصله دو مقطع مذکور 36،600 نفر این شهر انتقال یافته و در واحدهای مسکونی موجود اقامت گزیده اند که این روند بسیار پرشتاب ادامه دارد.